Dyplom
Zagospodarowanie ulicy Piekarskiej w Płocku
(ciąg dalszy)
Założenia funkcjonalno-przestrzenne
Głównym założeniem funkcjonalno-przestrzennym zarówno w przypadku zespołu muzealnego jak i hotelu, było zaprojektowanie budynków jak najbardziej elastycznych. wskazanych w tego typu obiektach użyteczności publicznej. Możliwości rozbudowy, są z kolei ograniczone niewielką powierzchnią, charakterystyczną dla historycznych parceli. (...)
Muzeum. Wykonując projekt mieliśmy na celu zapewnienie zapotrzebowania funkcjonalnego na przestrzeń wystawową z odpowiednim zapleczem technicznym, audytorium, biblioteką, księgarnią i czytelnia. Rzut budynku to kompozycja prostokątów w kształcie litery „C” w części nadziemnej i trapezu, z gigantycznym łukiem w podziemnej części.
Główne, reprezentacyjne wejście od ulicy Piekarskiej, kieruje zwiedzających do zaprojektowanego holu Jest to wysokie patio skomunikowane po lewej stronie z częścią dydaktyczną i poprzez część informacyjno - szatniowa, bezpośrednio z przeszklonym atrium stanowiącego główną komunikacja budynku. (...)
Część dydaktyczna dostępna również drugim wejściem ewakuacyjnym od strony ul. Piekarskiej, zajmuje całe skrzydło zaadaptowanej kamienicy. W tej części na wysokości parteru znajduje się jeszcze salka multimedialna. Klatka schodowa obsługująca tę cześć budynku pozostała w tym miejscu w którym jest obecnie, czyli vis-a-vis wejścia bocznego. Pierwsze piętro zajmuje niższa cześć audytorium i pomieszczenia dydaktyczne. Audytorium dostępne jedynie z pierwszego piętra zajmuje powierzchnię dwóch kondygnacji. Na pierwszym i drugim piętrze wyodrębniony został aneks z przeznaczeniem na niewielki punkt gastronomiczny (np. herbaciarnię). (...)
Atrium - foyer pełniące rolę holu ekspozycyjnego np. do ekspozycji rzeźby, mieści również pomieszczenia księgarni i sklepu z pamiątkami. Z atrium możemy wybrać warianty poruszania się wewnątrz budynku. Pierwszy wprowadza nas w cyrkulację w strefę ekspozycji czasowej, drugi prowadzi w obszar ekspozycji zbiorów stałych.
Podążając według pierwszego schematu przechodzimy z atrium do części w której prezentowane są wystawy czasowe. Możliwość dowolnego kreowania wnętrz w tej części obiektu zapewnić mają użyte mobilne ścianki kurtynowe. Drugi układ ruchu nakazuje z atrium przedostać się do sal wystaw stałych zlokalizowanych w budynku najbardziej wysuniętym w kierunku skarpy.
Budynek jak i strefa atrium połączone są z działem administracyjnym, mieszczącym się w łączniku i w części budynku „przyskarpowego”. Część ta skomunikowana jest i obsługuje wszystkie poziomy naziemne i podziemne. Mieszczą się w niej magazyny, pokoje socjalne pracowników, pracownie montażu i konserwacji zbiorów oraz inne pomieszczenia techniczne.
Z poziomu parterowego możliwe są warianty poruszania się, w zależności od tematycznie rozmieszczonych zbiorów. Sprawną komunikację między piętrami zapewnia szeroka klatka schodowa i 2 windy. Wybierając wariant komunikacji w górę, natrafiamy na powtarzalne układy pomieszczeń wystawowych. Jedynie układ rozmieszczenia ostatniej kondygnacji uległ zmianie gdzie jest przejście na taras widokowy, okalający znaczny fragment budynku.
Ekspozycję zbiorów stałych znajduje się w strefie podziemnej i zajmującej 3 kondygnacje, absorbując część skarpy znajdującą się poniżej widocznej części budynku „pospichlerzowego”. Charakteryzuje się przestronnym wnętrzami oraz gigantyczną pochylona szybą wspartą na dźwigarach kratowych. Na każdym piętrze części podziemnej, przy pionie komunikacyjnym zlokalizowano zespoły sanitariatów, natomiast część podziemna zarezerwowana została na pomieszczenia magazynowe.
Założeniem było stworzenie parkingu umożliwiającego korzystanie zarówno pracownikom budynku administracyjnego jak i zwiedzającym muzeum. Parking zaprojektowany jest na 120 stanowisk z możliwością zastosowania parkowania trzypoziomowego. Także komunikacją pionową eksponatów, zapewnić ma platforma obsługująca wszystkie kondygnacje podziemne i naziemne. Wszystkie sale ekspozycyjne mają układ pasmowy. Sale doświetlone są zarówno światłem sztucznym jak i naturalnym.
Hotel.Projektując zespół hotelowy, zgodnie ze wskazówkami konserwatora, posługiwaliśmy się wyłącznie nowoczesnym językiem architektonicznym mając na celu harmonijne wkomponowanie się w historyczną tkankę. (...) Obrys rzutu budynku opiera się na planie zazębiających się prostokątów w kształcie litery „T”, ze znacznie wydłużonym jednym z boków. Układ projektowanego wnętrza charakteryzuje się dwoma przecinającymi się traktami; przebiegającym prostopadle do elewacji frontowej i porzecznego, biegnącego wzdłuż ulicy Piekarskiej. Główny trakt przelotowy - pasaż, spełnia zadanie łącznika spinającego wszystkie części obiektu, to na jego osi znajdują się dwa wejścia do obiektu. Drugi trakt, rozbija przestrzeń wnętrza na dwie części, pełniąc zarazem funkcje komunikacyjną. Układy funkcjonalne są zaprojektowane na podobnych zasadach na większości kondygnacji.
Główne, reprezentacyjne wejście znajduje się od ulicy Piekarskiej. Strefę wejściową stanowi powierzchnia zaadaptowanej oficyny tylnej, pełniąca funkcję informacyjno - szatniową, Prowadzi ona do doświetlonego szklaną kopułą patio, w którym znajduje się centralny punkt budynku. Duża, przestronna strefa na parterze jest miejscem z której rozchodzi się widok na przestrzeń wewnętrzną budynku. Komunikację pionowa umożliwiają wyeksponowane w patio schody i winda. Są tak rozmieszczone, żeby komunikacja na wyżej położonych kondygnacjach odbywała się bezkolizyjnie łącząc wszystkie strefy budynku.
Na poziomie parteru w skrzydle płd.- zach. wyodrębniona została strefa usługowa, obsługująca zarówno gości hotelowych jak i osoby z zewnątrz (np. sklep z pamiątkami, usługi fryzjerskie). Druga część skrzydła zarezerwowana została na powierzchnię, w której organizowane mogą być różnego rodzaju formy prezentacji. W tej części umieszczone zostały sanitariaty ogólnodostępne, zarówno dla pracowników jak i dla klientów.
Pozostałą powierzchnię wyżej położonych kondygnacji w tej części budynku zajmują pokoje gościnne, stanowiące podstawową funkcje całego budynku. Dwa ciągi pokoi usytuowane są równolegle do siebie i połączone są ciągami komunikacyjnymi dookoła galerii. Zaprojektowany układ konstrukcyjny budynku nie zakłóca możliwości wariantowania pomieszczeń.
Strona | 1 | 2 | 3 | 4 |