Dyplom
Zagospodarowanie ulicy Piekarskiej w Płocku
(ciąg dalszy)
Nasze zabiegi zmierzały do poszukiwań form współczesnych, harmonizujących z otoczeniem, zgodnie z wytycznymi konserwatorskimi. Staraliśmy się zachować jednorodny charakter pierzei polegający na utrzymaniu odpowiednich gabarytów, ilości kondygnacji, geometrii dachów. (...)
Budynki projektowane, co do użytych materiałów i zabiegów formalnych zostały tak potraktowane aby oddawać ducha czasów, w jakich żyjemy a jednocześnie podkreślać wartość budynków sąsiadujących, nie działając na ich szkodę. (...) Świadomym zabiegiem było również wyeksponowanie elementów konstrukcyjnych utożsamianych z architekturą przemysłową bliską w końcu dzisiejszemu wizerunkowi miasta. (...)
Muzeum. Kierując się tymi założeniami, zaproponowaliśmy zabudowę zdecydowanie bardziej scalającą przestrzeń wokół siebie od obecnej. Na kompozycję zespołu muzealnego też składają się bryły, które mimo różnicy w gabarytach, użytych materiałach wykończeniowych stanowią jednolity zespół. Dzieje się tak m.in. za sprawą szklanego przekrycia wewnątrz dziedzińca, który spaja wszystkie elementy.
Całość zespołu hotelowego tworzą 3 zasadnicze elementy - każdy innej wysokości, przekryte dwuspadowym dachem przy czym dwa skrajne ustawione są szczytowo, łącznik zaś kalenicowo. Każdy różni się również użytym materiałem wykończeniowym. Część najwyższa, (czterokondygnacyjna w części nadziemnej) najbardziej wysunięta w kierunku skarpy, inspirowana jest zabytkowym spichrzem , który stał przed laty dokładnie w tym samym miejscu - poprzez nadanie imponujących gabarytów budynku, kształtu dachu, rzędu małych okien. Elewacja tylna ma w tym przypadku o tyle istotne znaczenie, że widok obiektu na wzgórzu, roztacza się z odległości kilku kilometrów. Zaproponowaliśmy architekturę utylitarna, ubogą w detale zmieniającą obecny obraz tej części wzgórza.
Nowy kształt zawdzięcza przede wszystkim elewacji części podziemnej. Tworzy ją transparentna tafla szkła, rozciąga się na długości niespełna 60m i15m wysokości, wtapiając się w naturalną krzywiznę skarpy zachowując przy tym jej nachylenie. Uznaliśmy, że harmonijne wpasowanie się w linię stoku, nie wprowadzi dysonansu ani nie zakłuci niepowtarzalnej topografii Wzgórza Tumskiego.
Należy dodać. że symbolem nadbrzeżnej części miasta w obrębie naszego projektu, były przed laty spichrze, które już od czasów Kazimierza Wielkiego rozciągały się na linii płockiej skarpy. Tylko na fragmencie pomiędzy obecnym hotelem „Starex” a kościołem farnym umiejscowione były 3 potężne obiekty magazynowe, tworzące charakter ulicy, nieprzypadkowo w końcu nazwanej Piekarską. Uznaliśmy, że odtworzenie budynków, w nowoczesnej oprawie architektonicznej z wprowadzoną funkcją kulturalną, zrewitalizuje koncepcję całego założenia. Uzupełnienie budynkami o wyraźnych akcentach nawiązujących do architektury charakterystycznej dla spichrzów ma dla nas symboliczne znaczenie na kształt ogólnego projektu (...)
Fakt uprawy winnej winorośli we wczesnym średniowieczu na stoku skarpy, wpłynął na wybór roślinności towarzyszącej. Cały odcinek przeszklenia, gdzie mieści się podziemna część muzeum, został na zewnątrz przyozdobiony pnącą się roślinnością. Tak duży obszar zieleni, bo okalający również pochyloną ścianę wzdłuż łukowatej linii, biegnąc aż do ulicy - w zestawieniu z nowoczesną formą zapewnił powrót dawnych akcentów krajobrazu Wzgórza Tumskiego.
Dojazd do Muzeum i pozostałej zabudowy odbywać się będzie ulicą Piekarską, łączącą ul Teatralną z ul. Kazimierza Wielkiego. Miejsca parkingowe, ograniczyliśmy do 120 miejsc potrzebnych do obsługi Muzeum i dla zwiedzających 3 - poziomowym parkingiem.
Hotel. Zespół hotelowy jest zasadniczym tematem projektowym w części bloku 2. Właściwie tylko w założeniach elewacji od strony fasadowej widoczny jest charakter i klimat zabytkowego miejsca. Dzieję się tak za sprawą ściany dawnej oficyny, jak i okalającego budynek frontowy pasa regularnie rozmieszczonych okien w poziomie górnej kondygnacji - typowego dla architektury klasycystycznej. (...)
Na kompozycję zespołu hotelowego składają się dwie bryły przenikające się - fasadowa i boczna. Wydłużona bryła fasadowa rozciągająca się wzdłuż ulicy, nawiązuje wysokością do jedynego, czterokondygnacyjnego budynku w pierzei, wyznaczającego w naszym rozumieniu projektową linie wysokości zabudowy.
Zabudową objęte są działki po obu stronach istniejącej, oficyny tylnej nr 8., która stanowi w projekcie centralny element budynku. Prostopadłościenną bryłę części frontowej, rozbija jedynie wcięcie na wysokości ostatniej kondygnacji. , które wynika z ulokowanej kopuły na osi wejścia głównego i całego układu prostopadłego zespołu. Bryła przekryta jest płaskim dachem ze świetlikiem nad dłuższym bokiem skrzydła a dwuspadowość dachu sugeruje konstrukcja kratowa.
Dominującą, centralną część założenia elewacji stanowi wyższa, 3-kondygnacyjna fasada z charakterystyczną kopułą. Wraz z dwoma bocznymi skrzydłami, podwyższonymi w stosunku do części centralnej założenia o jedną kondygnację stanowi kompozycyjną całość. Całość płaszczyzny ścian elewacji, za wyjątkiem, zabytkowego fragmentu, pokryta została zawieszoną, transparentną szybą, nadając formie lekkości, o powtarzalnych modułach 12m.x12m za którymi znajdują się otwory okienne. Balkony podpierane są rzędami słupów, ustawionych na linii zabudowy ul Piekarskiej. W miejscu gdzie przebiega granica między działkami, dla rozróżnienia tej linii zastosowano kontrastowy materiał wykończeniowy. (...)
Elewacje boczne budynku frontowego posiadają surową formą, charakteryzują się prostotą i wykonane są z tych samych materiałów, które użyte zostały w elewacji frontowej. W elewacji Pd.- Wsch. dachowy świetlik przechodzi płynnie w wertykalny pas, doświetlający wewnętrzny pasaż na całej wysokości budynku. Elewacja tylna zasadniczo nie odbiega od frontowej. Wyjątki stanowią; cofnięty z przodu element najwyższej kondygnacji, z tyłu jest wysunięty przed lico ściany, oraz zastosowanie w odróżnieniu do frontowej elewacji ściany osłonowej w parterze.
Elewacja tylna na osi wejścia głównego połączona jest z budynkiem bocznym. Został on zlokalizowany dokładnie na tym samym obrysie, na którym przed laty mieściła się oficyna boczna (stąd nieregularny układ rzutu). Trzykondygnacyjna bryła budynku ma prostopadłościenny kształt, stanowiący łącznik pomiędzy obiektami frontowymi.Wystrój elewacji ma zdecydowanie utylitarny charakter. Funkcja i położenie tej części budynku, nakazywały oszczędne operowanie środkami architektonicznymi. (...) Charakterystycznym akcentem tej części zespołu hotelowego mogą być wertykalnie usytuowane okna pomieszczeń konferencyjnych. Przy tej części obiektu, wykorzystane zostały te same materiały wykończeniowe , którymi posłużyliśmy się przy elewacji frontowej. Dojazd do hotelu i pozostałej zabudowy podobnie jak w przypadku muzem odbywać się będzie ulicą Piekarską. Miejsca parkingowe w liczbie 70, zapewnia podziemny parking obsługujący również osoby niepełnosprawne
Strona | 1 | 2 | 3 | 4 |